Ergo aegre rastris terram rimantur et ipsisunguibus infodiunt fruges montisque per altoscontenta cervice trahunt stridentia plaustra.Non lupus insidias explorat ovilia circumnec gregibus nocturnus obambulat; acrior illumcura domat; timidi dammae cervique fugacesnunc interque canes et circum tecta vagantur.Iam maris immensi prolem et genus omne natantumlitore in extremo, ceu naufraga corpora, fluctusproluit; insolitae fugiunt in flumina phocae.Interit et curvis frustra defensa latebrisvipera et attoniti squamis adstantibus hydri.Ipsis est aër avibus non aequus et illaepraecipites alta vitam sub nube relinquunt.Praeterea iam nec mutari pabula refertartes nocent quaesitaeque; cessere magistriPhillyrides Chiron Amythaoniusque Melampus.Saevit et in lucem Stygiis emissa tenebrispallida Tisiphone Morbos agit ante Metumque,inque dies avidum surgens caput altius effert:Balatu pecorum et crebris mugitibus amnesarentesque sonant ripae collesque supini:Iamque catervatim dat stragem atque aggerat ipsisin stabulis turpi dilapsa cadavera tabodonec humo tegere ac foveis abscondere discunt.Nam neque erat coriis usus nec viscera quisquamaut undis abolere potest aut vincere flamma;ne tondere quidem morbo inluvieque peresavellera nec telas possunt attingere putris;verum etiam invisos si quis temptarat amictus,ardentes papulae atque immundus olentia sudormembra sequebatur nec longo deinde morantitempore contactos artus sacer ignis edebat.Землю мотыгой рыхлить уже не под силу – ногтямиВ почву врывают зерно; по крутым нагорным дорогамЛюди, шеи пригнув, скрипящие тащат повозки!Волк не блуждает уже у овчарен и козней не строит,Он уж не бродит вкруг стад по ночам: жесточе заботаВолка гнетет. Горячий олень и робкая сернаХодят промежду собак у самых жилищ человека.Всех обитателей вод, плавучих всякой породыВдоль по морским берегам, как останки кораблекрушенья,Моет прибой; к непривычным река́м поспешают тюлени;Дохнет ехидна – не впрок ей извивы подземных укрытий, –И с чешуей торчащей змея водяная; пернатымСтал даже воздух и тот неблагоприятен: свергаясь,С жизнью своей расстаются они в подоблачной выси.Мало того – бесполезна была и пастбищ замена.Стало искусство во вред; и врачи уступили болезни –Амифаонов Меламп и Хирон, рожденный Филирой.Бросив стигийскую тьму, свирепствует вновь ТисифонаБледная, перед собой Боязнь гоня и Болезни,И, выпрямляясь, главу что ни день, то выше подъемлет!Блеяньем вечным овец, коров постоянным мычаньемОглашены берега и холмы, сожженные зноем.Целые толпы зверья предает она смерти и в самыхСтойлах груды валит гниющих в гнусном распадеТуш, пока их землей не засыплют и в яму не спрячут.Даже и кожу нельзя было в дело пустить, даже потрохЧистой водою промыть или их на огне обезвредить.Также нельзя было стричь изъеденной грязью и хворьюШерсти, даже нельзя прикасаться к испорченной во́лне.Если же кто надевал вредоносную шкуру, по телуТотчас шли пупыри воспаленные, и по зловоннымЧленам стекал омерзительный пот, – дожидались недолго,Вскоре болящая плоть в священном огне отгорала.Вергилий (Перевод С. В. Шервинского)