Читаем Сарман алты таба кітабы полностью

– Барлыын айтып отыратын уаыт жо, сен адамдарды жартысын бастап, отстік апаа жетпей, е бірінші кпірден те сонда жайастыр, Слуды да зімен бірге ала кет, ал мен осында алып, оларды стаймын. Саны жаынан кп боландытан, олармен ашы алада шайасуды мні жо, орталы апаны аймаы ашы боландытан, оларды алада тастап кету ажет, мен белгі берген кезде сен мені келе жатанымды білесі, сол кезде дайын бол, ал енді сттілік, сарбаздар мен кймені бастап тездетіп кет, – деп ол Батыраа мият арады. – Айтпашы, е маызды дниені айтамын деп мытып кетіппін, лгілер мен бізді киген сауыттарымыз бірдей боландытан, біз олымыза а мата байлап аламыз, егер мата жо болса, онда олар біз емес – осыны есінен шыарма. Батыра оны олдарыны дірілдеп транын крді.

– Сен маан андай белгі бересі? Жне орталы ападан алай шыамыз, рине, егер онда аман-сау жетсек, – деп зілдей сйледі.

– Мені белгім сені лаынан млт кетеді деп ойламаймын, егер сен сол стке дейін саырау болып алмаса, – деді Ерлан жымия, – ал апаа келер болса, бір амалын табармыз, онда аладаыдай сарбаздар кп емес, енді жылдам кет! – деді.

– міріізге лды, – деді де, Батыра сарбаздарды жартысын бастап кймемен бірге сарайдан шыа аланы отстік апасына беттеді.

– апаны жабыдар! – деп Ерлан артынша айайлады. – Кне жігітте, аттарыа оныдар! азір біз олара сыйлы жасаймыз, сосын іш кйлектерінен кішкене жыртып, крінетіндей етіп олдарыа байладар, – деп мір етті.

Олара шапан жылыларды дыбысы баран сайын аттыра естіліп, жер дірілдей бастады, лгі дыбыстан сарайдаыларды бойын орыныш биледі.

– лгеретін шыармыз деп ойлаймын, – деді Ерлан дыбыс шыан жаа бас бра, – екеуі соымнан ерідер! – деп жанында тран сарбаздара бйры берді. Ол шеберханасына арай беттей, ішіне кіре, тікелей зебірекке барып, бетін жапан матаны жлып алды да, оан кішкене арап тра Ерлан сарбаздара:

– Мынаны сарайды алдына алып барыдар! – деп бйры беріп, зі оты пен зебірек отарын арбаа салып, сарбаздарды соынан ерді.

Бл уаытта сарайа Дат та жаын алды, ол ттінні Ерланны сарайыны тбесінде транын тсініп, жымианы соншалыты, езуі латарына дейін жетті.

Сарайа жаындай келе жоралай шапан жылыларды дыбысы аттыра естіле тсті, олар шбыра сарайды тар кшелермен айнала оршай бастады, іштегі жауынгерлер абыраны ары жаынан естілген аттарды дыбысынан алай оларды оршап жатандыын тсінді. Сырттан келген дыбысты естіп, оларды тынысы тарылып, жректері жылдам соты. Датты скері бірнеше сттен кейін сарайды толы оршап, садатарын дайындыта стап, Датты келесі бйрыын ктті. Дат жабы тран апаны кріп, оларды лі іште екенін тсінді.

Ерлан зебірегін отап, оны апаа баыттап ойды да:

– Жылыларыды бекем стадар жне сарайа жаын трыдар, – деп сыбырлай сйлеп, олымен арта шегінідер дегендей жауынгерлеріне белгі берді.

– Сендер кімге арсы шыып трандарыды білесідер ме? аруларыды тастап, берілідер, баланы бізге берідер, осы істегендеріе кз жма араймыз жне сендер брыныша мір сре бересідер; естіп тран боларсы, Ерлан, брібір аладан шыа алмайсы – барлы апалар жабы жне сарбаздар саны да кп. Сені тек бір-а тадауы бар – баланы бізге бер, мен саан ойлануа уаыт берем, – деп Дат дауысын ктере сйледі. Сосын Дат асындаы жауынгерлеріне:

– апа бзышты дайындадар, – деп бйырды.

– Одан да бірден шабуыл жасап, баланы тартып алармыз, – деді сарбаз.

– Жо, бала бізге тірідей керек, сондытан біз оларды крмей жатып шабуыла шыа алмаймыз, крейік соына дейін не болатынын, брібір бізден ашып тыла алмайды, олар тора тскен тышандай, – деді.

Жауынгерлер кп замай бзышты дл Ерланны табалдырыыны тбесінде стап, онымен соы жасауа дайын болды.

– Ерлан, текке ан тгіп айтесі, тыныш баланы бер де, осы жерде мына аыматыты тотат! – деді Дат, олын аспана ктеріп сарбаздара ктуін ескерткендей.

Бір ст тынышты орнап, екі жа та здеріні олбасшыларыны бйрыын ктті. Ерлан олына от стап зебіректі атуа дайын тр, оны тынысы тарылып, мадайынан суы тер блінді.

– Ерлан, сені уаыты тмам болып алды, мені ан тгіп, кш крсетуге мжбрлеме, егер біреу зардап шегетін болса, онда ол сені мойныда – беріл! – деп Дат айайлап, олын аырындап тсіре бастады. Ерлан апаа арап, тере тыныс алып:

– Ешашан, – деп айайлады, Ерлан сарбаздарына брылып. – Мен мны ешашан адамдара олданамын деп ойлаан емеспін, – деп зебіректі атты, одан шыан о артында сап-сары шо шынын алдыра, кз ілестірмес жылдамдыпен, апаа соылып жарылды. Жарылыстан апамен оса оны арт жаындаы сарбаздарды йілген асытара келіп тиген саа сияты, жайратып салды.