– арыс атыр! – деді ол, сосын сарбаздара арап: – Сарайды барлы апаларын жабыдар, барлы сарбаздарды жинадар жне маан Батыраны тауып келідер… – деп ол кідіре, – кйме дайындадар, е жылдам шабатын жылыларды жегідер, – дегені сол еді, оны латарына кери оырауларды дыбысы жетті. Ерланны ойына бірінші кезекте соы бірнеше ай бойы оан маза бермей жрген тсі келді, дды оны тсінде кргені інде айталанып жатандай, бойын рей басып, не істерін білмей кішкене орнында трды.
Сосын есін жия кітапханасына жгірді, кітапханасына асыа кірді, алайда орап орнында жо болды, оны орнында Ерланны киімі ана жатты. Ерлан мны кріп, санасында сан илы ойлар туындады. Ол стелге аырын жаындап, киімін алан кезде, стел стінде оан беймлім кітап жатты, Ерлан басында ештеені тсінген жо, ол кітапа арап трды, Ерлан орапты біреу алып кетті деген ойа келді, біра кітапты олына аланан кейін – брін тсінді… оыр тсті кітапты сыртында алты трлі, ол брын-соды крмеген жануарды табасы екі атарда бейнеленді, ал Ерланда ондай кітап болан емес. Кітап бетіндегі е соы таба жаа ана дниеге келген баласыны арасындаы табадан еш айырмашылыы жо.
– Бл нені білдіреді? орапты ішінде, кітап боланы ма? – деп, кітапты ішін ашып еді, оны ішінде ешандай жазу, ештее болан жо, Ерлан кітапты бірнеше рет паратап арап шыты – ештее таппады, ол кітапты бос екенін тсінді, – арыс атыр! – деп ол кітап пен бас сйекті оржындара салып, онымен оса кптеген ааздар мен Бабадрді кітабын олтыына ыстыра, сырта алып шыты.
Сыртта оны сарбаз алып келген кйме ктті, баспалдапен жылдам тсіп, сарбаза:
– Есікті аш! – деп айайлады. Есік ашылысымен ішіне олындаыларын латырып, ол жылдам Слу жатан блмеге айта оралды, блмеге кірген кезде, Слу баласын олына алып, оны жзіне клімсіреп арап отырды. Слу бірден назарын Елана аударып:
– Мнда не болып жатыр? – деді. Ерлан есі ауысан адам сияты блме ішінде ары-бері жріп, кзіне тскен матамен ес-тссіз жатан дрігерді олдарын арасына байлады. Слуды жанындаы семсерін олына алып, айта ынабына салды да:
– Жылдам жинал, біз аладан ашамыз.
– Не? Сен маан тіпті не болып жатанын да айтан жосы ой, мынаны барлыы не шін болып жатыр? Неге сені дрігер лтірмек болды? Не шін біз ашуымыз керек? – деп ол Елана айайлай сйледі. Ерлан тере дем тартып, крсіне айта шыарды, Слуды жанына барып, олындаы баланы арасын крсетті:
– Мына табаны крді бе? Дрігерлер алада бостан-боса жрген жо, олар денесінде табасы бар балаларды іздеп жр; дрігер бізді баламызды тартып алысы келді, себебі балалар хана керек жне олара мндай балаларды не шін керек екендігін мен білмеймін, біра олар балаа ол жеткізбей тотамайды, ал егер біз мнда осылай сйлесіп отыра берсек, олара бізді стауа лкен кмек крсетеміз… – деп орнынан тра, – маан сен, тінемін, тек маан сен, енді арты сзді ойып, соымнан ерші, – деді Ерлан оны шатай.
Слу орнынан атып трып, баланы Ерлана стата, стіне алыдау киім киіп, Ерлана дайынмын дегендей басын изеді. Ерлан: бір олымен баласын, екінші олымен Слуды стап сырта асыа жрді.
Бл уаытта скери оныста арбалас басталды, дабылды дыбысын естіген сарбаздар асыа киініп, сырта шыып, тізіліп сап тзеді. атты дауыстан жеке шатырында жатан Дат шошып оянды, далаа жартылай жалааш кйі жгіре шыан ол айналасындаы арбаласты кріп:
– Мнда не болып жатыр? Дабыл не шін соылуда? – дегені сол еді, ол аланы отстігіндегі алып кк ттінді кріп, баланы табыландыын тсінді. – Жылдам апалара барыдар, апаларды жабыдар, ешкім мені рсатымсыз аладан шыушы болмасын, – деп айайлады. Оны жанына лгі сарбаз келіп:
– Мырза, дабыл беріп жатан адамды не істейміз? – деді.
– Оны бізге азір ажеті шамалы, баланы айда екенін, біз ана кк ттінні арасында табамыз, біра сонда да оны тауып, маан алып келідер, – деп шатырына кірді.
Дат зын бойлы, ары денелі мртты адам, сол кзіні астыда лкен тырты бар, Дат лсіз крінгенімен, ару-жараты шебер олданады, ал жіішке жзі суы рі атал крінеді.
Ол шатырына айта оралып, ааш ілгіштегі сауыт-сайманын асыа киіп, аз уаытты ішінде сырта шыты – скери онысты алдында мыа жуы атты скер жиналды, Дат оларды алдында трып, барлыына кз жгірте, оан алып келген атты стіне ндеместен онып:
– азір бізді жолымызды бгеп, масатымыза жетуге кедергі жасаандарды бріне аяушылы танытпайсыдар, соымнан ерідер, – деп ттін тран жаа арай аш асыр сияты шаба жнелді.
Ерлан Слуды жетектеген кйі сырта мтылды, оны бойын орыныш пен обалжу торуылдады, жрегіні атты соандыы соншалыты, кеудесінен атып шыып кететіндей кйге тсті, ал денесінен мздай тер блініп, тынысыны атты боландыы сонша, оны дыбысы Слуа естілді.
– Біз енді айда барамыз, барлы алада, барлы жерде сарбаздар бар емес пе? – деді Слу.