Читаем Сарман алты таба кітабы полностью

– Ух, – деп бойындаы кмні сейілді, бірер сттен кейін оларды артына тскен уыншылар да крінді. Ерлан мен сарбаздары кпірді сілкіндіре тіп, артында алан Ерлан кпірді стіне жарылыш апшыын тастап кетті де, сарбаздарыны артынан барып.

– Садатарыды дайындадар! – деп бйры берді, олар артынан жетіп келген уыншыларды жаын жерге жеткенін ктіп, олар кпірге жаындаан стте.

– Атыдар, – деген Батыраны дауысы шыты, жзге жуы жебе тар кшеге арай шып, арсыластарыны алдыы шебін жайратып салды, осы стте жарылыс болып, кпір ортасынан ирай зенге опырылып тсті.

– Олара о жаудырып, мнда труды ажеті жо, тездетіп апаа барайы, біз кішкене уаыт тты деп ойлаймын, – деп Ерлан алдыа арай мтылды.

Мндай жарылысты брын-соды крмеген Батыра:

– Ерлан, сен ып-ызыл жындысы! – деп уана оны соынан ерді.

зенні жанында лкен йді брышында Слу отыран кйме алдыа озалып, оны сарбаздар оршай барлыы апаа бет алды. Батыра Ерланны жанына жаындай:

– Сендерде ешандай шыын болмаан сияты ой, – деді ол басын арта бра.

– Жо, кінішке орай, бірнеше сарбаз мерт болды.

– Тсінікті, ары арай не істейміз, ападан алай шыамыз? Кпірді жарандай, оны да жарамыз ба? – деді Батыра Ерлана.

– И, дл тапты, – деді Ерлан, оны жзі мды болды, Батыра оны кріп.

– Не болды ? орып трсы ба?

– Жо, ештее болан жо, тек мен осы жайтты тсімде крдім, – деді Ерлан.

– И, тсіде крсе не болыпты? Брімізде болатын жадай. Ерлан ндеместен назарын алдыа арай алыста орналасан апаа аударды. Оны крген тсі інде болып жатанына ол сене алан жо.

Барлыы нсіз, тек жылыларды тятары мен пырылдап шыан тынысы жне саырлаан жгенні дыбысы тыныштыты бзды. Кшелерді шетінде олара халы йлерді арасынан сыалай арады, біра ешкімні кшеге шыуа дті баран жо. Ерлан олара мды кзін тастай апаа шаба берді. Кп замай олар тас жабылан апаа айтарлытай жаындаанда, оны айналасында жне апаны тбесіндегі сарбаздарды алай садатарын тартып, оларды кздеп жатандыы Ерлана аны крінді.

– аландарыды дайындадар! – деп айайлады. Барлыы аландарын тбесіне ойып, арсыластарыны шабуылын ктті.

Ерлан аланыны астынан олара арап келе жатты, сол стте оан «Атыдар» деген дауыс естілді.

– Дайындалыдар! – деп Ерлан бйры берді. Суылдай шан отар оларды аландарына тарсылдай тиді, кейбір отар жылылара тиіп, олар жерге домалай лады, ал кейбір жолы болмаан сарбаздара о тиіп, олар ажал шты.

– азір екінші толыны келеді, босасымадар! – деді Батыра.

Олар апаа жаындай берді, біра олара айта о атылан жо, дды арсыластары оларды мытып кеткендей, Ерлан аланыны астынан апаа араан стте апа алдындаы сарбаздарды бір-бірімен шайасып жатандыы крінді, ал е ызыы, жабы апалар ашыла бастады.

Ерлан аланын тсіріп, з кзіне зі сенбей, апаа анытап арады. Жо, олар шынында шайасып жатыр, апа шынында ашылуда, ал біреу олара «сырта шыыдар» дегендей олын былады.

Ерлан бір стке олара кмндана арады, біра амшат аласында болан сарбаздар арасындаы атыыс есіне тсіп, «олар да сол атыыса атысан жауынгерлермен бір байланысы болар» деп іштей ойлап, сарбаздарымен ападан шыып, ала алдына кймені оршай тотады.

апа айта жабыла, олара арай жзге жуы сарбаз келді, оларды бірнешеуі Ерлана арай жаындады, стеріне аланы скери киімін киген, жздері суы, дды олар баланы тартып алуа келе жатандай.

– Бала сендерде ме? – деп срады.

– Оны айтесі? – деп Батыра жауап атып еді.

– Бала сендерде ме? – деп айта срады.

– И, оны айтейін деп едідер? – деді Ерлан, лгі адам арты сз айтпастан:

– Оны бізге берідер, бізбен ол ауіпсіздікте болады, оны айда апару керектігін білеміз, – деді Ерлана суы жзімен арай.

– Сендер кімсідер? – деп оларды гімесіне Батыра араласты.

– Оны айтесі, білгенмен, ол ештеені згертпейді, уаытты созбай баланы берідер, аладан шыып жатан шуды естіп тран боларсыдар, азір мнда одан да кп сарбаз келеді, – деді лгі.

– Бала ешкімге берілмейді, егер сендер кім екендеріді жне бала сендерге неге керек екенін айтпайынша, – деді Ерлан.

– Оны айтып отыратын уаыт жо, бермеседер кшпен аламыз, – деп ол ылышын суырып Ерлана баыттады.

Бейтаныс сарбаздар олара садатарын тартып, атуа дайын тр, Ерланны да сарбаздары ылыштары мен садатарын сайлап, олара кезеді. Екі жата да бір стке тынышты орнады, тек аланы ішінде апаа арай шауып келе жатан аттарды дыбысы мен жауынгерлерді айай-шуы ана естілді. Сосын ая астынан:

– Аыматар! Не істеп трсыдар? азір бір-бірімізге ару кезейтін уаыт емес, – деп біреу олара жаындады, – мнда кім басшы? – деді лгі адам. Сарбаздар мен Батыра барлыы Ерлана арады. Ерлан кішкене алдыа жріп:

– Тыдап трмын, – деп салматы трде сйледі.

– Аты кім?

– Ерлан.

– Ерлан, баланы айда алып барасыдар?

– Жент аласына.

– Онда сендерге кмектесетін кім бар?

– Мені кемні інісі, ала слтаны Нариман, – деген кезде.

– Олар жаындап алды, – деп біреу апаны тбесінен айайлады, шапан жылыларды шапан дыбысы енді бкіл аладан естілді.