Читаем Универсиада йолдызым полностью

Чит булмаган Татарстанга

Сокланып озатырбыз!

?метл?неп б?ек данга,

Кире каршы алырбыз!”


II

Котлы арып кайтып кер?

Йолдыз ?з ?йл?рен?:

?тисе кочаклап к?л?,

?нисе елап ?б?.

К?пме еллар к?телг?н х?л

Гайл?не шатландырган;

?зерл?п куйганнар ?ст?л:

Кунаклар ?ыелышкан.

Монда ?би-бабасы да

Ике яктан килг?нн?р;

Туганнары барысы да

Мактауга бирелг?нн?р!

Яш?смерг? ??р?х?те

Спортны ташларга язган,

Л?кин табылган б?хете:

Тренерлыкка тартылган.

Егерме тугыз яшенд?

Чемпионнар ?стер?.

Еллары бел?н яшел д?,

Йолдыз ?з эшен бел?:

?иде т?рбиял?н?чесе

Беренче урын алган;

Аларны? инде к?бесе

Олы спортка кагылган.

?ле х?зер студентларны

Казанга ?зерл?г?н,

??м кич?ге балаларны?

Б?ген ?чесе ?и?г?н.

Т?н сыманлый кара ч?чле,

Кара к?зле якты кыз…

?йтерсе? д? к?кт?ге хур

Т?шк?н ?ирг? яулыксыз.

Елмаюы – ??йне? назы,

Серле урман – карашы.

Карлыгач канатлары –

Йолдызыбыз кашлары.


III

Азан ишетел? мо?лы:

Кичке намаз вакыты.

Ди?гез ?иле ис? дымлы,

Агачларны арытып.

Фатирда тынычлык йоклый:

Туганнары таркалган.

?ти-?нисе янында

Кызлары гына калган.

Ч?й эч?л?р ?ч?? ген?,

П?хл?в? кулда тотып.

?нисе татар – Г?лген?,

?тисе т?рек – Алып.

– Кызым, Казанда булганда,

?тенечем си?а бар:

Буш булып вакыт калганда,

Спас т?б?генд? Болгар

Ш???рен? кайтып кил:

Тамырларга туган ?ир…

Иске зират ахырында

К?мелг?нн?р бабалар.

Каберл?ре сул ягында:

К?реп белсен оныклар.

Гасырны? башында бабай

Большевиклардан качкан.

Симферополь аша шулай

Т?ркияд? урнашкан.

Сталин ?леме бел?н

?ти илчелек аша

Бабай калдыгын к?мг?н,

Ихтыярына ошап.

М?четк? кереп х?ер бир,

Кызым, безне? исемн?н.

– Кайтып килермен тизд?н.

?нк?й, суземне бир?м!


IV

Чабуын башлап ?иб?рде

Шул к?нн?н бирле с?гать;

К?не-т?не й?гер?л?р:

Тренерлары кан?гать.

Н?ти??л?ре яхшырак

Кызларны? к?нн?н к?нг?,

?ил бел?н куылган яфрак

Сыман алар й?гер?.

Ирт?нге тугызка килеп

Кичке д?ртл?рг? кад?р

Йолдыз, ?айланмалар биреп,

К?т? ераклы с?ф?р;

Атна уза, тагын берсе:

Пуля сыбызгы сыман!

Шулай т?зелг?н кешесе,

Ашыгабыз без ?аман.

Эшенн?н каршы алырга

Кил? кара машина.

Утырган ир-ат алдында,

Кепка киг?н башына.

Кара к?злек борынында,

Зур ма?гай акыл ия;

Йолдызны назлый янында,

Ч?ч?кл?р б?л?к ит?:

– Сагындым сине, с?еклем!

Кил ?ле кочагыма!

?бим ?ле ирене?не,

Кеше к?рми, борчылма!

Л?кин Йолдыз каты караш

Анарга багышлады:

– Хакан! Онытылма, якташ?! –

Диеп усал ташлады.

– Т?зерг? х?лем калмады!

Сагындым сине, Йолдыз!

Танышуыбызга бер ел,

? сине? й?р?ге? – боз!

Кайчан кия?г? чыгасы?

Син ми?а хатын булып?

Кайчан баласын табасы?,

К?пме к?терг? сузып?

– Хакан, тынычлан, ипт?шем;

Ачуланма тик ми?а.

?з ?зем? д? ?нд?ш?м…

Ардым кылырга зина.

Сабыр итик ?ле берг?:

Узып бетк?ч ярышлар,

Калдырмыйча бер к?нг? д?,

Никахлашырбыз… Ярар?


V

?й, т?рекл?р! Татарлар!

Башкортлар ??м якутлар!

Бер агач ботаклары,

Бер юлны? адымнары!

Баку! Ташкент! Чебоксар!

Уйгурны а?лар татар!

Кара кашлы батырлар

Булып туган ир-атлар!

? нинди кыз-хатыннар

Табалар бу халыклар! –

Матурлыгы с?зг? сыймый,

Сокланып кал?мем туймый!

Тамагыбызны назлар

Сузык, тартык авазлар!

Нинди баллы ?имеш-тел:

Дустым, син д? т?мен бел!

Шигъри романны язам

Шик?р тел бел?н; Д?вам!


VI

Фатирга кайтып, Йолдыз

Урнаштыра ч?ч?ген;

Суга сала кашык тоз,

Уйлый м?н?с?б?тен…

– Ай-?ай, нинди матурлык!

Хакан бул?к итте ме?

Мондый б?йл?м – горурлык!

Кермич? д? китте ме?

– ?йе, ?ти; Вакыты аз.

Эшл?ре к?п аны? да.

С?йл?шеп утырдык бераз

Хакан машинасында.

?ни ?йд? тугел ?лл??

Кайларга китеп барган?

– Базарга барасы иде,

?ле кайтмады ?аман.

Йолдыз, кия?г? чыгасы:

Кып итк?н диг?н малай.

К?пме сузырга буласы?

Карт кыз калырсы? болай!

Акыллы, затлы, эшм?к?р…

Тагын н?рс? ?итм?г?н?

– Борчылуы? авыр ?г?р,

?тк?м, чыгармын тизд?н.

С?земне д? биреп куйдым

Хаканга б?ген ген?.

Ышанычымны да ?уйдым,

Й?р?гем д? ?кен?…

Син, ?тк?й, д?рес ?йт?се?:

Акыллы, ?иткен ир-ат.

Л?кин к??елне сизм?ссе?…

Без м?х?б?тт?н ерак.

Тартылмый а?а й?р?гем;

Н?рс?дер ?аным сиз?…

Хисл?ремне? к?б?л?гем

Аны к?р?г? биз?.

?зем д? а?лап бетермим,

Ничек еракка китте;

Н?рс? ?йтерг? д? белмим…

Кыюлык минд? бетте…

Ни язганы – шул булсын:

Агым буенча й?з?м.

Тормышым тик тиз узсын –

Озак сузылса, т?зм?м…

– Юк с?з с?йлисе? кызым син!

Сез – кызхатыннар – шундый…

Ата к?зен? к?р?м мин:

Хаканда б?хет сулый!

Баш катырып й?рм? б?т?н:

Бирг?н в?гъд??не ?т?.

?зенн?н яратыла…

Ул, кызым, тора-бара.

Ошан минем хисем?,

Т?мамы шул: с?з д?шм?;


?ченче б?лек.


I

– Х?ерле к?н, хезм?тт?шл?р! –

Ми?неханов с?з тота –

Уеннар ачылуына

Ик??л?п атна кала.

Дулкынландыргыч, ?лб?тт?…

??м шул б?йле р?вешт?

Президент каршында ки??ш

?ыелды д?ш?мбед?;

Алда зур вакыйга к?т?:

Ясалган инде к?п эш.

Вакыты да килеп ?ит?,

Т?мамланды т?зелеш.

Л?кин вак-т?як сораулар

Калды к?н т?ртибенд?.

Тырышлык бераз куегыз

Ярышлар р?вешенд?.

Кунакхан?л?р ?зер ме?

Транспорт? Аэропортлар? –

Фикерегезне белермен,

Ты?лап алам сораулар.

Ярд?м кир?кс? сорагыз,

Игътибарлы: оялмагыз;

Тяп-ляп гына эшл?м?гез! –

Елмаеп ?йтеп куйды. –

Башлап ?иб?рик, ?йд?гез:

Аны? с?зе шул булды.


II

Утырган со?гы р?тт?,

Д?фт?рен кулда тотып,

Вафин Марат, ?лб?тт?,

Ки??шт? т?р? булып.

Игътибар бел?н ты?лый

??рбер чыгыш с?зл?рен,

???миятен а?лый

Кил?ч?к мизгелл?рне?.

К?рше булып утырган

?илк?сен? кагыла:

Хезм?тт?ше Айтуган

Гозерен ?йтеп ала:

– Шалтыраттылар, Марат,

Ми?а т?рек дусларым.

Йомышым си?а азат,

Вакыты?ны алмамын.

Тренер кызы бераз алдан

Перейти на страницу:

Похожие книги

Зов Юкона
Зов Юкона

Имя Роберта Уильяма Сервиса, которого на Западе называли «Киплингом полярной Канады», в XX веке мало что говорило русскому читателю: из-за крайне резких стихов об СССР оно находилось под запретом. Между тем первые его книги издавались миллионными тиражами во всем мире, и слава поэта выходила далеко за пределы родных Шотландии и Канады. Мощь дарования Сервиса была такова, что его стихи кажутся продолжением творчества Киплинга, а не подражанием ему: это работы не копииста, но верного ученика, хранящего традиции учителя. Наследие поэта огромно: одних лишь опубликованных стихотворений известна почти тысяча. Приблизительно треть их предлагается теперь нашему читателю в переводах участников интернет-семинара «Век перевода».

Евгений Владимирович Витковский , Роберт Уильям Сервис

Зарубежная поэзия / Стихи и поэзия
В обители грёз. Японская классическая поэзия XVII – начала XIX века
В обители грёз. Японская классическая поэзия XVII – начала XIX века

В антологию, подготовленную известным востоковедом и переводчиком японской поэзии Александром Долиным, включены классические шедевры знаменитых поэтов позднего Средневековья (XVII – начала XIX в.). Наряду с такими популярными именами, как Мацуо Басё, Ёса-но Бусон, Кобаяси Исса, Мацунага Тэйтоку, Ихара Сайкаку, Камо Мабути, Одзава Роан Рай Санъё или инок Рёкан, читатель найдет в книге немало новых авторов, чьи творения украшают золотой фонд японской и мировой литературы. В сборнике представлена богатая палитра поэтических жанров: философские и пейзажные трехстишия хайку, утонченные пятистишия вака (танка), образцы лирической и дидактической поэзии на китайском канси, а также стихи дзэнских мастеров и наставников, в которых тонкость эстетического мироощущения сочетается с эмоциональной напряженностью непрестанного самопознания. Ценным дополнением к шедеврам классиков служат подборки юмористической поэзии (сэнрю, кёка, хайкай-но рэнга), а также переводы фольклорных песенкоута, сложенных обитательницами «веселых кварталов». Книга воссоздает историческую панораму японской поэзии эпохи Эдо в ее удивительном жанрово-стилистическом разнообразии и знакомит читателя с крупнейшими стихотворцами периода японского культурного ренессанса, растянувшегося на весь срок самоизоляции Японии. Издание снабжено вступительной статьей и примечаниями. В формате PDF A4 сохранён издательский дизайн.

Антология , Александр Аркадьевич Долин , Поэтическая антология

Поэзия / Зарубежная поэзия / Стихи и поэзия
Уильям Шекспир — вереница чувственных образов
Уильям Шекспир — вереница чувственных образов

  Хочу обратить внимание читателя, на то, что последовательность перевода и анализа сонетов в этом сборнике не случаен. Так как эти переводы отражает основные события адресанта сонетов и автора, связанные с сюжетом каждого. Вызывают чувство недоумения, кичливыми и поверхностными версиями переводов без увязки с почерком автора, а именно Шекспира. Мировоззрением, отражающим менталитет автора сонетов, чувствами, которые переживал он во время написания каждого сонета. В таких переводах на русский полностью отсутствуют увязки с автобиографическими или историческими событиями, которые автор подразумевал, описывая, делая намёк непосредственно в сюжетах сонетов. По этой причине, паттерн и авторский почерк полностью исчезли в их переводах. Что указывает на то, авторы переводов воспринимали автора сонетов, как некий символ. А не как живого человека с чувствами преживаниями, с конкретными врагами и друзьями, Но самое главное, нарекание вызывает неоспоримый и удручающий факт, что образ самого автора полностью выхолощен в таких неудачных переводах, где каждый переводчик выпячивал только себя со своим авторским почерком, литературными приёмами, которые абсолютно не характерны Шекспиру, как автору сонетов.

Alexander Sergeevich Komarov

Литературоведение / Поэзия / Лирика / Зарубежная поэзия / Стихи и поэзия