Ол д-саймен шаба ормана арай беттей берді, ал артында алан лкен ала кзден таса болып, Брат тауыны тбесі ана аздап байалды. Оны тынысы тарылып, лем астан-кесте боландай кй кешті, кеше ана тыныш мірі бгін аласапыран кйге тсті – е жаын досынан айрылып, енді денесінде табасы бар сбимен, лемдегі е ауіпті ормана ашуда, тіпті табаны не екенін де білмейді. Одан рі не болады? Не істейді? Орманнан тірі шыам ба деген ой оны іштей жеді, дл осы стте Батыр зін бкіл лем оан арсы шыып, араы тнекте жалыз, ешандай жарысыз аландай сезінді. Бес саат тотаусыз шапаннан кейін Батыраны аты шаршап, шамасын жоалта бастады, ол атты аырын жоралатып жргізе суытты. Айналасы жап-жасыл кілем жауан, дді-сайлы дала ана, бірде-бір жануар немесе с крінер емес.
– Сені аздап тынытыру керек, – деп мрныны астынан сйлеп, тотады да, аттан тсті, ал сби аттан тскеннен кейін айта жылай бастады. – арны ашан болар, біра мен саан ештее бере алмаймын, балаай, – деп ол белбауындаы су есіне тсіп. – Ммкін су берсем, кішкене болса сені жбатар, – деді де, сбиді аузына аырын тамшылатып су йды, бала тынышталандай болды.
Батыраны за жолдан шаршап, ат стінде кп отырандытан денесі ауырды, оны салмаы зіне бірнеше есе ауыр болып кеткендей сезілді, оны стіне киген сауыты да озалуа біршама иынды туызды, терлеп, тері атып, дала жылы болса да, соан жел оны жауратты.
«Неге? Неге хана бл балалар керек? Неге барлыы осылара ол жеткізгісі келеді?» деп іштей ойлады. Ол сбиді жзінде атан анды, су тамшылатып сртті, сосын оны жерге жатызып, матасынан аырын шешті де, сбиді бір апталына жаызып, арасында сол жа жауырынында орналасан табаа арады. Жасыл тсті таба баланы жауырынын толытай алды. Басы сопатау келген, сояудай тістері жартылай ашылан аузынан шыан, айдаара сас жануар бейнеленді. Батыра оны сипап:
– Бл нені білдіреді екен? – деп з алдына сйлеп, кітап пен мйізді бас сйекті алып, екеуін алында ойып, олардан кз алмай арады.
Батыра бас сйекке араан сайын, оны ірейген кздері дды злым кш пен рей таратып трандай. Ол кітапты олына алып, оны сыртына кз жгіртті, сыртында алты таба – алты трлі жануарды бейнелері екі атар болып бейнеленді. Батыра оларды бірін де брын-соды крген емес, ал е соы орналасан таба сбиді арасындаыдан еш айырмашылыы жо, сонымен атар кітапты е тбесінде, табаларды стінде Батыраа бейтаныс тілде жазылан ш сз трды, ол млде сздерді тсінген жо, тіпті алаш круі.
Батыра бос кітапты ары-бері бірнеше рет атарып шыты, біра ішінде ештее жо, тек ашыл сары паратардан тратын алы кітап, сосын ол заттарды барлыын жинап, оржына айта салды.
Баланы табасына кішкене кз тіге, оны матаа айта орап, кеудесіне байлап алды. Оны бойын брыыдай орыныш билеген жо, азір ол тынышталып, болан жайтпен келіскендей. Аспан ашы, тек бірнеше матаа сас блттар алып жрді, анда-санда оларды клекесі Батыраа тсті.
– Бізге арта шегінуге жол жо, біз сор батпаа белшемізден батан сиятымыз, ал одан шыуа кмектесетін азір ешкім табылмас, зімізді-зіміз таруа тура келеді, – деп йыдаы сбиге сйлеп, орнынан тра жылысына жайасып, артына бір кз тастап, жолды жаластырды.
Бл уаытта аладан Дат пен скерлері оны кшелей келе жатты.
– Жан-жаа шашырып жрідер, сонда оны байау оайа тседі, егер кретін болсадар, бірден дабыл берідер, – деп Дат айайлады. ала ішіндегі шайас Дата кп шыын болды, ол сарбаздарыны жартысынан айырылып, мыа жуы жауынгері алды. Олар бірнеше шаырыма жайыла ормана арай беттеді.
Кн тас тбеден ауды, Батыра атты тез шаршамас шін брыныдай атты шапан жо. Ал енді «Ерлан мен басаларына не болды? Олар тірі ме? лі ме? лде ттына тсті ма екен?» деген сратар оны санасын торуылдады. Алдыа жрген сайын, тек тбесі ана крінген алып аашты, енді ккжиектен жан-жаа созылан бтатары да байалды, ал артында алан алып тау аырындап кішірейе берді.
Батыра кеш батып, тн ортасына дейін тотаусыз жол жрді, ал сби жол бойы бір жылап, бір йыа кетіп, кейде тыпыршумен болды. Батыраны бойын йы басып, жоралай шапан ат стінде ол исадай маужырап, жген мен зегіні оыраулы ніне мн бермей, кейде алып та алды, тек астындаы ат анда-санда срінген кезде, селк етіп оянды.
Тн ортасына жаындаанда, оларды алдынан сайда зен кезікті, оны жаасын иыршы тастар кмкерілген, ал зенде млдір таза су, жартысынан кішкене асып толан ай сулесін шаылыстыра аты. Батыра жылдам атынан тсіп, оны зенні жанындаы шпке байлай, суа жгірді, ол кеудесіндегі баланы млде мытып кетті, зеннен суды алаанымен алып іше бастаан кезде, баланы бетіне су тиіп, ол шырылдап жылай бастады:
– дайым-ай, – деп орнынан айта трып, баланы бетін кйлек жеімен срте, оны лдейлей жбатып, зен жаасынан алыстау жерге жатызды.
Батыра жасылап су ішіп, беті-олын жуаннан кейін, суы сумен мойнын ысылып байлаулы тран атына арады, лгі жылы аан суа арап, еріндерін жыбырлатумен болды.